2016

Een opvlamming, de ziekte is terug!

Januari 2016

13 jan.
Even weer een update.
Vanaf 1 jan. 5 mg prednisolon per dag. Verder 100 mg azathioprine (chemo), 20 mg omeprazol (maagbeschermer) en Calci Chew (kalkpil), Fungizone (tegen schimmelinfecties) en 1x per maand naar het UMC Groningen voor Pentamidine verneveling (bescherming tegen longontsteking).
Het gaat allemaal redelijk goed. Energie doseren is en blijft moeilijk.
Regelmatig een dip(je), maar na een paar dagen rustig aan trekt het weer bij.
Vorige week had ik een weekje vakantie. Het ijzelde 3 dagen in het Noorden. Dus verplicht rustig aan………

Ijsbloemen

Ben nog steeds full-time aan het werk en dat gaat goed.
De conditie is goed, in het weekend gaan we minimaal 5 km wandelen in de bossen van Westerwolde of Drenthe.
Zaterdag a.s gaan we naar de info middag van de Vasculitis Stichting in het ziekenhuis Gelderse Vallei in Ede.

29 jan.

Balen!
Sinds een paar dagen gaat het (weer) wat slechter, erg moe en spierpijn.
Teveel gedaan? Een virus? Geen idee.
Het rechteroor zit dicht. Misschien dat het buisje eruit is gegroeid.
Volgende week woensdag naar de KNO-arts en de dag erop naar dr. Özyilmaz.
De informatiebijeenkomst van de Vasculitis Stichting was erg goed georganiseerd en informatief.

Februari 2016

8 feb.
Heb me vorige week woensdag ziek gemeld, het ging niet meer. Algehele malaise……geen energie, spierpijn en een uitgeput gevoel.
Vorige week donderdag naar dr. Özyilmaz. De medicatie is wat aangepast, maar dr. Özyilmaz benadrukte dat de afbouw van prednisolon de meest waarschijnlijke oorzaak is. Ophogen van de prednisolon, zodat ik me beter ga voelen is geen optie, ik moet er toch van af. Nu nog langzamer afbouwen. Per 1 feb. om de dag 5 mg en 2,5 mg. Per 1 maart elke dag 2,5 mg en per 1 april om de dag 2,5 mg. Rest van de medicatie blijft gelijk.
Vorige week woensdag is bij de KNO-arts het oude buisje in het rechteroor eruit gehaald. Er zat vocht achter het trommelvlies dus een middenoorontsteking. Komende woensdag weer naar de KNO-arts.

foto buisje
Buisje………..

Het is momenteel niet anders…….

 

17 feb.
Er is een nieuwe buisje geplaatst in het rechteroor.
Dit keer ging het totaal anders dan een jaar geleden (zie 20 feb.2015).
Nu was het plaatsen van het buisje vergelijkbaar met mijn ervaring in het ‘Drentse ziekenhuis’. Nu werd er een verdovingsvloeistof in het oor gegoten. Dat moest 20 min. inwerken. Daarna een sneetje in het trommelvlies en werd het buisje geplaatst. Al met al een half uur.
Waarom zo’n verschil met de ‘operatie’ van 20 feb. 2015 zal ik nog eens een keer vragen.
Momenteel weer aan het werk, voor 6 uur per dag. Het gaat maar toch ‘s avonds erg moe. Maar ‘het is momenteel niet anders’.

29 feb.

Al weer een week ziek thuis……..zelfde verhaal, hondsmoe……..


Maart 2016

15 maart
Sinds vorige week weer (voorzichtig) begonnen met werken.
In overleg met de Arbodienst 12 uur per week.
Gaat nog niet veel beter, maar dat thuis zitten………..

31 maart
Eesther en ik zouden vandaag met een 4-daagse groepsreis naar Londen, o.a. bezoek aan British Museum. Vorig jaar juni al gereserveerd. Toen dachten we dat we dat ik van de medicatie af zou zijn, dus niet. Gelukkig krijgen we de reissom terug van de annuleringsverzekering.
Dingen plannen voorlopig dus maar even niet, pluk de dag………


April 2016

4 april
Weer ziek gemeld………..zie 29 feb…….meer is er niet over te zeggen……..

6 april
Goed gesprek gehad met de bedrijfsarts. ‘Moet’ nu 3 weken thuis blijven en daarna weer voorzichtig beginnen met werken. Vanaf 25 april is het de bedoeling op maandag t/m woensdag halve dagen te aan werken.

12 april
Bij de KNO arts geweest. Het was de zaalarts, die mij eerder herkende dan ik haar…….die mij tijdens de ziekenhuisperiode goed heeft geholpen bij de (toen) ellendige neusendoscopie (NAS) behandelingen, zie 18 juli 2014.
Neusendoscopie gehad, maar dat viel mee.
De neus zag er naar omstandigheden goed uit.
Positief was verder dat het buisje uit het linkeroor  was gegroeid en dat er weinig vocht achter het trommelvlies zat. Misschien dat dus er geen nieuw buisje in hoeft.

27 april
Maandag en dinsdag 4 uur gewerkt.
Fijn weer om wat te doen, maar het blijft vermoeiend.
Vandaag maar weer bijtanken.

Mei 2016

1 mei
Gestopt met prednisolon.  Verder slik ik per dag 100 mg azathioprine (chemo), 20 mg omeprazol (maagbeschermer) en Calci Chew (kalkpil), Fungizone (tegen schimmelinfecties) en 1x per maand naar het UMC Groningen voor Pentamidine verneveling (bescherming tegen longontsteking).

Soms last van hartkloppingen, ook in rust. Soms wordt ik ‘s nacht wakker met een hartslag van 100. Verder veel last van de voeten, met name de voetzolen. ‘s morgens bij het opstaan kan ik amper op mijn voeten staan. Wel kan ik door de pijn heen lopen en langzamerhand verdwijnt dan ook grotendeels de pijn. Ook als ik een uurtje gezeten heb, moet ik echt op gang komen, door de pijn heen lopen en na een paar meter verdwijnt de pijn dan weer.
Maar de moeheid en het gebrek aan energie begint zo langzamerhand mijn dagelijks leven te beheersen.

16 mei
Hoe goed ik mijn best ook doe om alles nog positief te blijven zien en hoe goed mijn omgeving dat ook probeert te doen, het lukt maar ten dele.
Ik vind het fijn 3 halve dagen in de week te werken, het geeft afleiding en je voelt je nuttig. Maar die 3 halve dagen is het maximale wat ik kan doen momenteel.

Afgelopen donderdag had ik na 3 maanden weer een afspraak met dr. Özyilmaz, mijn internist/nefroloog. Mijn vrouw is meegegaan, want 2 horen meer dan 1.
De problemen met de vermoeidheid, de energie en de pijn in de voeten besproken.
Dr. Özyilmaz begon hoopvol allerlei medicijnen te schrappen, alles…….behalve de azathioprine………volgens mij de veroorzaker van de moeheid, het gebrek aan energie en de pijn in de voeten. Dr. Özyilmaz wil nog een jaar doorgaan met de azathioprine, om de opvlamming van de GPA/Wegener te voorkomen.
Dr. Özyilmaz zag dat ik daarvan baalde. Maar hij kon me er van overtuigen dat als de GPA/Wegener nu, door het stoppen met de chemo terug komt, er een groter problemen is dan ‘alleen de vermoeidheid’. En daar heeft hij natuurlijk een punt.
Om andere veroorzakers van de moeheid uit te sluiten is een (nog) uitgebreider bloedonderzoek gedaan dan normaal. Verder is er een hartfilmpje gemaakt i.v.m. de hartkloppingen.

De dag erna zijn we met onze oudste zoon Mark met vrouw en kleinkinderen een dagje naar het nieuwe Wildlands geweest in Emmen. Deze dag lag al weken in de planning en ik wilde het niet afzeggen. We hebben een topdag gehad en gelukkig heeft het park veel bankjes en terrasjes waar ik vaak gebruik van heb gemaakt. Ook werd ik flink ondersteund……

 

Met Luc

Aan het einde van de dag belde Dr. Özyilmaz om te melden dat het bloedonderzoek, voor zover bekend, geen afwijkingen vertoonde. Ook het hartfilmpje gaf geen afwijkingen al was dat natuurlijk maar een momentopname. Dr. Özyilmaz adviseerde om als de klachten niet erger worden zo door te gaan.

Tja, op dit moment weet ik het even niet meer. Nog een jaar die moeheid…….maar de GPA/Wegener moet ook niet terug komen………

Juni 2016

23 juni
Het is even geleden, maar nu weer een update.
We zijn 2 weken met vakantie geweest o.a. in het geweldige Veere.

IMG_2816

Aangezien we tijdens onze vakanties erg actief zijn en veel willen zien, is het gelukt om alles rondom mijn energie niveau zodanig te plannen, dat ik ‘maar’ 2 dagen een terugval had.
Het energie niveau blijft zeer laag en dat vind ik nog steeds erg frustrerend. Ondanks alle goedbedoelde reacties op mijn blog (waar ik erg erkentelijk voor ben) lukt het me nog steeds niet om het volledig te accepteren.
ik werk momenteel 3 dagen van 4 uur in de week en dat is dan ook.

Juli 2016

7 juli
Afgelopen maandag weer ziek gemeld, het gaat gewoon niet……..
De afgelopen dagen is het linkeroor toch weer dicht gaan zitten (zie ook 12 april).
Dinsdag naar de KNO-arts geweest, die wederom een oorontsteking constateerde. Ze willen nu een zogenaamd T-buisje gaan plaatsen, die zou langer blijven zitten. Dat buisje wordt woensdag 13 juli poliklinisch geplaatst.
Vanochtend contact gehad met dr. Özyilmaz. Begin volgende week wordt een afspraak gepland. Naast de reguliere onderzoeken wordt er ook een afspraak gemaakt met de cardioloog i.v.m. mijn hartkloppingen, die steeds frequenter voorkomen. Verder worden de longen onderzocht, omdat daar 2 jaar geleden ook een begin van GPA/Wegener is geconstateerd.
Wordt vervolgd……….

23 juli
I.v.m. het zomerse weer had ik even geen zin om te updaten, maar vanmiddag toch achter de laptop gekropen om verslag te doen wat er de afgelopen tijd is gebeurd.
Op woensdag 13 juli een drukke dag gehad in het UMCG. Mijn vrouw is die dag meegegaan.
‘s Morgens om 9.30 uur had ik een afspraak voor een gehooronderzoek voorafgaand aan het plaatsen van het buisje in het linkeroor. Tijdens het onderzoek bemerkte ik niet zoveel verschil tussen het linker- en het rechteroor. Daar komt bij, dat ik de dagen vooraf bemerkte dat de druk in het linkeroor ook afgenomen was. Toen ik een uurtje later bij de KNO-arts zat werd dat ook geconstateerd dat het linkeroor er eigenlijk goed uitzag en we hebben toen besloten om geen buisje te plaatsten en het nog even aan te zien. En dat gaat nog steeds goed. Blijkbaar werkt de buis van Eustachius weer…….(zie 2 feb. 2015).

Om 12.00 uur hadden we een afspraak met dr. Özyilmaz. Uitgebreid alles nog eens doorgenomen. De vermoeidheid en het gebrek aan energie bepaald momenteel mijn leven. Er blijven nog 3 mogelijke oorzaken over, de ziekte, de azathioprine en de hartritmestoornissen. Er moet nog een afspraak worden gemaakt met de cardioloog, maar uiteindelijk hebben we besloten om ook de azathioprine (chemo) langzaam af te bouwen. Waar tijdens het vorige bezoek nog werd gesteld dat de azathioprine tot mei 2016 geslikt moest worden, werden nu alle voors en tegens tegen elkaar afgewogen en vond dr. Özyilmaz dat het risico om nu al met het afbouwen van de azathiprine verantwoord was. Zo kon het ook niet langer. En mocht er een opvlamming komen van de ziekte, dan zijn we er snel bij.
Al met al ben ik blij met deze keuze want ik was er helemaal klaar mee.
‘s Middags nog een longfoto gemaakt en bloed geprikt.
De dag erna belde dr. Özyilmaz. Op de longfoto was niets te zien en alle bloedwaardes waren goed. De azathioprine de komende weken van 100 mg naar 75 mg per dag. Medio september weer terugkomen.
In overleg met de bedrijfsarts werk ik 4 uur per week en gaan we dit langzaam weer opbouwen.
A.s. dinsdag krijg ik een zgn. holter, een ‘kastje’ die je 24 uur je hart registreert.
Op 8 aug. afspraak met de cardioloog, al moet ik zeggen dat ook de ritmestoornissen minder frequent voorkomen.

Augustus 2016

24 augustus
Op 8 aug. jl. bij de cardioloog geweest. Mijn hart slaat gemiddeld 180x per dag over, maar dat is niet ernstig. Uitgebreid alles besproken en er is nog een echo van het hart gemaakt. Conclusie is dat waarschijnlijk de klachten komen van het langdurig gebruik van de prednisolon in combinatie met een lage energie.
Ik hoefde me geen zorgen te maken en kreeg het advies om rustig weer de conditie te gaan opbouwen. Dat doe ik nu dan ook door (bijna) dagelijks te fietsen en te wandelen. Al met al moet ik zeggen dat heel langzaam de energie weer terugkomt.
De hartritmestoornissen zijn ook praktisch verdwenen.
Wel zit mijn linkeroor weer dicht, zodat ik morgen voor de 54e keer in de afgelopen 2 jaar weer naar het UMCG ga. Op naar het 6e buisje.

Wat heeft alles de afgelopen 2 jaar nu gekost (we zijn toch Nederlanders….en ik houd alles bij……….):

54 poli bezoeken, 6048 km gereden.
In 2014, 4 weken in ziekenhuis gelegen, bezoek van mijn vrouw, 2809 km.
Parkeergeld zo’n € 150,-
Totaal 8857 km á € 0,19 = € 1682,83

In 2015 heb ik zo’n € 300 terug gekregen van de belasting.

Tsja, het mag wat kosten. Maar dat zal de zorgverzekering ook wel denken……….

25 augustus
Er is nu een zogenaamd T-buisje geplaatst. Een T-buisje zou langer moeten blijven zitten dan een ‘gewoon’ buisje. Een T-buisje heeft ‘weerhaken’ die achter het trommelvlies ‘haken’. Het plaatsen van een T-buisje is moeilijker dan een gewoon buisje. Er is dus meer verdoving nodig. Ik kon kiezen tussen een vloeistof die in het oor wordt gegoten (zie 17 feb. 2016) of injecties. Met de verdovingsvloeistof was het de laatste keer plaatsen van een buisje toch wel pijnlijk en ik had goede ervaringen met de verdovingsinjecties. Toch viel het niet mee. Zowel de injecties als het plaatsen van het buisje was erg pijnlijk.

September 2016

15 september
Controlebezoek bij dr. Özyilmaz. Na 2 jaar afwezigheid is er nu in het bloed dat op 24 juli is afgenomen een minieme hoeveelheid Anca’s in het bloed aangetroffen (40). Voel me niet geweldig, weinig energie, pijn in de knieën en voeten. Ook de neus wordt meer onrustig, meer bloed in het ‘snot’. Medio oktober azathioprine naar 50 mg p.d. Dr. Özyilmaz hoopt dat met de vermindering van de azathioprine de pijn in de knieën en voeten verdwijnt.

Oktober 2016

20 oktober
Vandaag bij de nefroloog geweest. Het gaat de laatste weken achteruit.
Wel werk ik ondertussen weer halve dagen. Dat gaat op zich goed, wat afleiding, maar ik ga na het werk toch wel een aantal keren per week 1 á 2 uurtjes plat, anders is het niet vol te houden. Verder wordt de neus steeds onrustiger. Bij het neus spoelen komt er veel (zwart) bloed en korsten mee.
Nog steeds pijn in de voeten, knieën en nu ook in de schouders. Slik dagelijks paracetamol. Voel me gewoon ziek.
Omdat dr. Özyilmaz met vakantie was, nu bij dr. Franssen geweest. In september waren de Anca’s wederom 40, dus laag. Verder was het bloedbeeld goed, geen hoge ontstekingswaarden. Toch zouden mijn klachten kunnen wijzen op een opvlamming. Het bepalen van de Anca’s van vandaag duurt 5 dagen voordat er een uitslag is. Ook moet de KNO-arts kijken via een neusendoscopie of er sprake is van aantasting door Wegener of dat het toch een ‘normale’ ontsteking is. Er is een longfoto gemaakt, maar daarop waren geen afwijkingen te zien.
Volgende week moet ik terug komen. Dan is het Anca niveau bekend.
Bij een opvlamming moet ik weer aan een hoge dosis prednisolon en chemo dus we moeten zeker weten of er sprake is van een opvlamming.
Wordt vervolgd.

November 2016

4 november
De ziekte is weer actief.
Maandag 24 oktober bij de KNO-arts geweest. Tijdens de neusendoscopie werd al duidelijk dat er tekenen waren dat de Wegener weer actief is. Er is ook een neusbiopt genomen.
Donderdag 27 oktober naar dr. Özyilmaz. De uitslag van het biopt was nog niet binnen, wel waren de Anca’s weer 40. We hebben even gekeken hoe hoog de Anca’s 2 jaar geleden waren toen ik erg ziek was van de GPA/Wegener. Ook toen lagen de Anca’s rond de 40. Dr. Özyilmaz wilde nog even wachten op de uitslag van de neusbiopt, maar moet alvast 30 mg prednisolon gaan slikken ter bestrijding van de ontstekingen in de neus.
De dagen erna begon ik me beter te voelen (pred. is een echt pepmiddel ben onderhand achtergekomen), de pijn in de spieren en gewrichten zijn duidelijk afgenomen. De neus blijft onrustig al komen er minder zwarte korsten uit de neus bij het spoelen.
Gisteren 3 november bij dr. Franssen de uitslag gekregen dat de ziekte weer actief is, ondanks dat ik nog steeds 50 mg azathioprine slik.
Mede daarom krijg ik nu een andere chemo, nl. Mycofenolaat mofetil (MMF-Cellcept). De werking van MMF ligt tussen cyclofosfamide (Edoxan) en azathioprine (Immuran).
Verder is de dosis prednisolon opgehoogd naar 60 mg p.d. en moet ik voor de bijwerkingen weer slikken:

• Calci Chew D3 (tegen botontkalking) 1000 mg 1x p.d.
• Alendroninezuur (tegen botontkalking) 70 mg 1x p.w.
• Fungizone (tegen schimmelenfecties) 100mg/l 4x p.d.
• Omeprazol (maagbeschermer) 40 mg 1x p.d.
• Pentamidine verneveling 1x per maand.

Kortom het voelt of we ‘weer bij af zijn’…………

10 november
We zijn weer bij af.
De komende 4-6 weken 60 mg prednisolon. De effecten van de pred. zijn alweer merkbaar, kort slapen, om 6 uur ‘s ochtend al aan de keukentafel, ‘hamster’ wangen, een opgefokt gevoel, ‘moodswings’ en een honger…….

De komende weken moet duidelijk worden of de MMF-Cellcept aanslaat. Is dat het geval dan de komende 2 jaar MMF slikken. Als de MMF niet voldoende aanslaat, dan gaan we over op Rituximab via een infuus.
Positief is, dat de pijn in de voeten en knieën helemaal weg is. De verklaring hiervoor is nu dat de GPA/Wegener ook in de benen actief was, maar door de hoge dosis prednisolon is gestopt. We kunnen nu concluderen dat de azathioprine geen voldoende effect heeft gehad om de ziekte in remissie te krijgen. Omdat ik maar de helft van de dosis die nodig was kon verdragen (100 mg i.p.v. 200 mg), heeft de ziekte blijkbaar steeds tegen een opvlamming ‘aangehikt’, zoals dr. Özyilmaz concludeerde. De MMF verlaagd in principe alleen de lymfocyten (bepaald type witte bloedcellen) die de ontstekingen in de kleine aders veroorzaken. De rode bloedcellen en de bloedplaatjes moeten op orde blijven. Althans dat is de theorie achter MMF. Bij veel patiënten werkt het zo, maar niet bij alle. Afwachten dus.

Toch wel even een domper. De afgelopen 3 jaren in de lappenmand gezeten, met enkele goede en veel slechte periodes. Nu maar hopen dat het met MMF beter gaat. Het blijft moeilijk om de focus positief te houden.
Als ik in de ‘klaagstand’ sta dan zie ik een wereld die klein is geworden en een leven vol beperkingen. Gisteren belde mijn jongste zoon die me op het hart drukte dat ook een beperkt leven de moeite waard is om te leven. Dat deed me goed……..
Verder kreeg ik een mailtje van een oud collega die reageerde op mijn blog, ook weer leuk……

26 november
Donderdag jl. weer bij dr. Özyilmaz geweest.
Anca’s nog steeds actief. Lymfocyten nog niet gedaald. Verder geen bijzonderheden, de komende 2 weken doorgaan met de huidige medicatie.
De neus gaat wel steeds vooruit. Steeds minder troep uit de neus.
Wel begint de hoge dosis prednisolon zijn tol te eisen. Kort slapen (zo’n 5 á 6 uur) en nachtelijke spierkrampen.
Verder ben soms ik erg ‘druk’ in mijn hoofd (moodswings). In zo’n drukke fase kun je nog geen 5 minuten stilzitten, maar er zijn ook periodes dat je compleet down bent. Ook dr. Özyilmaz kende de ervaringen van mede patiënten dat bij dergelijk hoge dosis prednisolon de ervaring is ‘dat men niet meer zichzelf is.’ Dat heb ik ook, kan soms erg boze en agressieve gedachten hebben en als je iets doet, een klusje bijvoorbeeld, dan raak je helemaal opgefokt, je gaat op een gegeven moment zelf met dingen gooien en smijten, terwijl ik zo helemaal niet ben…….
Het volgende voorbeeld spreekt boekdelen en ik schaam me er haast voor om het op te schrijven.
Wij hebben kippen (gehad). De laatste weken hadden we nog maar één kip, die een beetje troosteloos in het hok rondscharrelde. Op een gegeven moment kreeg ik het idee ‘die kip moet dood!’ Nu heb ik een vriend die mijn kippen altijd slacht wanneer ze daar aan toe zijn, maar vriend heeft soms problemen met zijn hart, dus kreeg ik het idee dat ik het maar zelf moest doen. Maar ik heb nog nooit een kip geslacht. Toch ging de gedachte ‘die kip moet dood!’ met me op de loop. Ik moest een bijl hebben om de kop er af te slaan en als ik nu een regenpak aantrek dan bescherm ik me daarmee tegen het rond spattend bloed…….een regenpak heb ik maar geen bijl………de dag erna heeft vriend de kip maar geslacht.
Wordt vervolgd………

December 2016

9 december
Gisteren bij dr. Özyilmaz geweest.
Beginnen met afbouw van prednisolon, 10 mg per 2 weken, dus nu de komende 2 weken 50 mg p.d.
Maar goed ook, want ik ben ‘compleet gesloopt’. 5 uurtjes slapen op een nacht, dat breekt je op een gegeven moment op. Omdat ik daarnaast erg ‘druk in het hoofd’ ben kun je moeilijk ontspannen. Sta zo stak als een snaar………dus die afbouw komt als geroepen.
Verder is er qua bloedbeeld niet veel veranderd. De anca’s zijn nog steeds in het bloed. 22 december terugkomen.
Verder heb ik (telefonisch) nog een gesprek gehad met de bedrijfsarts. Afgesproken dat we op 10 januari 2017 weer contact hebben. Dan zit ik op 30 mg prednisolon en verwacht ik dat ik me een stuk beter te voelen en wil ik weer proberen een paar uurtjes te gaan werken.
Gisteravond bezoek gehad van 2 collega’s, Theo en Joachim, dat heeft me goed gedaan. Ze namen een leuk gevulde “Grunneger’ mand mee en een kaart met handtekeningen van collega’s, TOP!

mand

23 december
Gisteren op controlebezoek bij dr. Özyilmaz. Anca’s nog steeds op (laag) niveau 40, maar verder is het bloedbeeld goed. Ook met de nieren zijn geen problemen. Verder gaan met afbouwen prednisolon. Vanaf vandaag 40 mg p.d., over 2 weken 30 mg p.d., dan over 2 weken 25 mg en dan 20 mg. Verder blijft de medicatie gelijk.
Op 2 februari terugkomen mits er klachten zijn. Op mijn vraag wanneer we kunnen zien of de nieuwe ‘chemo’ aanslaat was de conclusie dat wanneer de klachten (neusproblemen en pijn in de voeten ect.) wegblijven dat de MMF zijn werk doet, maar dat momenteel met een dergelijke hoge dosis prednisolon daar nog niet veel over te zeggen is.
Voel me nu de pred. wordt afgebouwd iets beter. Slaap beter, 6 tot 7 uur per nacht en dat merk je direct. Ook de ‘drukte’ in mijn hoofd neemt af. Al met al is de ‘zwaarste’ periode achter de rug en kunnen we weer vooruit kijken.

Voor 2017 klik

Copyright © 2020 GPA (Ziekte van Wegener) All rights reserved.
This site is using the Desk Mess Mirrored theme, v2.5, from BuyNowShop.com.

https://www.bertsloots.nl/sitemap/